Minuten van liefde met Maria

– Geestelijke post –

Angst bij de ouders

Woorden zijn niet in staat om de ontreddering van de ouders uit te drukken, die hun kinderen op de rechte weg van het leven zouden willen leiden, maar de weg is zo moeilijk geworden, vol met obstakels, dat de meeste ouders het vechten hebben gestaakt. Hooguit spannen, hier en daar verspreid, nog enige zeldzame uitzonderingen zich in, maar hun stemmen worden in de huidige chaos niet meer gehoord.

Het catecheseonderricht, zoals dat in bepaalde leerboeken warm wordt bepleit, is niet in overeenstemming met de gezonde leer en met de wensen van ouders die werkelijk begaan zijn met het welzijn van hun kinderen. Laten wij onze jeugd aan deze cursussen deelnemen met het risico dat ze het geloof zullen verliezen?

Wij hebben deze catecheseleerboeken vluchtig doorgelezen. Wat een beklagenswaardige zaak! “Een zienswijze van de reis”, “Overwegingen over het lichamelijk bestaan, over de menselijke bedrijvigheid, over de breuk”, “De kracht van de ontmoetingen”, enz., zijn boeken die op meerdere punten het woord van God categorisch tegenspreken, en die het op het gebied van de wezenlijke waarheden laten afweten, zoals bijvoorbeeld: de liefde, de vrijheid, de vriendschap, de transparantie, de relaties met God, de seksualiteit en zoveel andere onderwerpen.

Waarom de hamer en de sikkel?

Men spreekt zelfs over de tekenen van het “Koninkrijk”, door gebruik te maken van het communistisch letterwoord van de hamer en de sikkel, en dat op de eerste en de laatste bladzijde van het boek “De kracht van de ontmoetingen”. Wat een satanische schaamteloosheid.

En nu wilt men ons iets nieuws, iets moderns aanbieden…: dia’s betreffende de seksualiteit. Wij hebben kennis genomen van deze diavertoning, getiteld “Judith en Peter”. Wij hebben het met de grootst mogelijke objectiviteit bekeken, herbekeken en beluisterd. Wij hebben er de gebruiksaanwijzing van bestudeerd. Wij hebben de spontane opmerkingen van de studenten vernomen, die het met aandacht hebben bekeken en die op het karakter ervan zeer ernstige kritiek hebben geleverd.

De tekst laat door de jeugdige student Peter zeggen: “Ik, ik heb zin om met Judith de liefde te bedrijven; als zij de pil niet neemt, zal ik een ander middel moeten bedenken, enz.” Dat is onvoorstelbaar!

Jongeren en jong-volwassenen beoordelen de montage van “Judith en Peter”: een provocatie, het aanzetten tot ongebonden liefde, onaanvaardbaar voor een katholieke school.

Het is duidelijk dat deze film, met zijn gebruiksaanwijzing, de fundamentele beginselen van de katholieke moraal ondermijnen en vernietigen.

Dit soort programma voedt de jongeren niet op, lichamelijk noch moreel, en verzekert haar geenszins het ware geluk.

Men verbaast zich over de verdorvenheid van de zeden, en maakt zich daarover ongerust; helaas moet men zich buigen voor de feiten dat dit onderricht afkomstig is van onze scholen die zich katholiek noemen.

Hebben we het punt bereikt dat wij onze kinderen van deze cursussen zouden moeten weghalen? Dat is de mening van veel ouders, die niet alleen voor deze cursussen die men warm aanbeveelt gewaarschuwd zijn, maar ook omdat een groot aantal onderwijzend personeel geen vorming betreffende de leer hebben ontvangen om onontbeerlijke morele garanties te geven.

Wij willen de volgende tekst onder uw aandacht brengen: een kopie van een besluit van de Vereniging van Ouders van Lac-Etchemin, Dorchester, waarbij inbegrepen de parochies van Saint-Odilon, Sainte-Germaine en Sainte-Rose.

Een verontrust ouder-commissie

BESLUIT:

OVERWEGEND DAT:

De minister van Onderwijs momenteel een seksueel opvoedingsprogramma voor de scholen voorbereidt.

De katholieke Commissie van de hogere Raad van de opvoeding onlangs de verspreiding van zeven audio-visuele montages heeft goedgekeurd, bestemd voor de seksuele opvoeding bij jonge volwassenen, op de scholen van het voortgezet onderwijs van Québec goedgekeurd.

De seksualiteit is geen vak gelijk de andere vakken in het onderwijs. Het is uiterst belangrijk om te begrijpen dat de seksuele opvoeding moet worden afgestemd op de ontwikkeling van ieder kind en dus niet in groepsverband kan worden gegeven. Zij kan dus niet op school plaatsvinden. De seksuele voorlichting in groepsverband is een afdwaling van het onderwijs, omdat zij beroofd is van onontbeerlijke voorwaarden die deel uitmaken van een echte opvoeding. In dat opzicht vormt zij een zeer ernstige aantasting van het natuurlijk recht van de ouders, als dat van de kinderen.

De beste seksuele opvoeding is die, welke door liefdevolle ouders aan kinderen wordt gegeven, die vertrouwen in hen hebben.

De kennis van alles wat de seksualiteit betreft, is geen seksuele opvoeding; maar de volmaakte beheersing van het lichaam door de geest, ziedaar het wezenlijk onderdeel van de ware seksuele opvoeding.

Vele psychologen, psychiaters en kinderartsen (en onder hen grote van naam) verzetten zich tegen het seksuele onderricht op school. De dochter van FREUD, dokter Anna Freud, sluit zich bij hen aan.

Het Koninklijk College van verloskundigen en gynaecologen van Groot-Bretagne heeft de volledige mislukking bekendgemaakt van de cursus van de seksuele voorlichting, wat betreft de preventie van de voorhuwelijkse betrekkingen en de onwettige geboorten.

In Zweden leek het programma van de seksuele opvoeding moreel aanvaardbaar. Zie wat het gevolg daarvan is: toename van het percentage geslachtsziekten vooral bij de jongvolwassenen, toename van het percentage en van het aantal voorhuwelijkse zwangerschappen, verlaging van de gemiddelde leeftijd voor de eerste geslachtsgemeenschap, toename met 200 procent van huwelijken bij jongvolwassenen. Het huwelijk en het gezin zijn daar in gevaar. Na tien jaar systematisch onderwijs in de seksualiteit hebben 140 Zweedse artsen hun parlement dringend verzocht deze gruwel uit naam van de mensheid te doen ophouden. Want de gevolgen, zeggen zij, zijn verschrikkelijk.

In de Verenigde Staten, waar men kwalijke gevolgen van de seksuele opvoeding op school vaststelt, hebben medische organisaties en andere hun verzet duidelijk vermeld. Het mag voldoende zijn te vermelden: De Raad van wetenschappelijke Voorlichting en Opvoeding van artsen van de Verenigde Staten (Scientific Information and Educational Counsel of Physicians), die vooral strijd voert tegen de introductie van seksuele voorlichtingscursussen op de scholen, de plechtige resolutie van de Amerikaanse artsenvereniging (Association of American Physicians) in 1969, de sindsdien ieder jaar vernieuwde resolutie; de Groep van de bevordering van de psychiatrie; de Vereniging van psychoanalytici van de jeugd, enz.

Wat de vermeende wetenschappelijke gezagsdragers betreffen, die de seksuele voorlichting op school warm aanbevelen, zijn in de meerderheid personen en geëngageerde groepen in de strijd voor abortus provocatus, en die de seksuele opvoeding beschouwen als een middel om abortus op verzoek van de bevolking te aanvaarden.

Een serieus onderzoek van de resultaten, verkregen door het seksueel onderricht op de scholen, toont aan dat daar een volledige mislukking uit voortvloeit op het gebied vanuit moreel, sociaal en vooral godsdienstig oogpunt, in alle gevallen, in alle landen waar het is ingevoerd.

De Kerk veroordeelt alles wat ernaar streeft om aan de seksualiteit een waarde van het grootste belang te geven binnen de menselijke samenhang en in het menselijk bestaan.

De Kerk beschouwt de ouders als de natuurlijke en exclusieve handelende persoon in de seksuele opvoeding van hun kinderen, behalve de uitzonderlijke gevallen. Dit recht van de ouders kan niemand hun zonder onrechtvaardigheid ontnemen, zelfs de overheid niet.

In de verklaring van de rechten van de mens, kent de U.N.O aan de ouders het recht toe het soort onderwijs te kiezen dat aan hun kinderen wordt gegeven. De natuurwet geeft aan ieder mens een bepaalde verplichting tot de kuisheid, zolang hij geen huwelijk is aangegaan. Iedere vermeende seksuele opvoeding, die in tegenspraak komt met deze door God ingestelde orde, is absoluut te veroordelen.

Op onze katholieke scholen kunnen wij geen seksuele voorlichting dulden, die een inwijding zou zijn tot het stellen van handelingen, die de natuurlijke moraal en de katholieke moraal veroordelen.

Op dit gebied hebben de meerderheid van de seksuologen en onderwijzend personeel geen voldoende vorming in de leer ontvangen, om ons onontbeerlijke morele waarborgen te geven

Wij, ouders, geven in alle oprechtheid en verantwoordelijkheid de volgende aanbevelingen:

Wij verzetten ons ertegen dat de seksualiteit een regelmatig terugkerende studiestof wordt in het studieprogramma van het basis-, voortgezet- en gemeenschappelijk onderwijs.

Als het onderwerp bij gelegenheid ter sprake zal komen, zoals dat bij een ander onderwerp betaamt, eisen wij dat de doelstelling, de inhoud en het pedagogisch aspect op alle punten overeenkomst met het onderricht van de katholieke Kerk.

Eveneens verzetten wij ons tegen de toestemming, die het ministerie van Opvoeding en de katholieke Commissie van de hoogste Raad van de Opvoeding toestemming geven, voor de vertoning aan de scholieren van audiovisuele documenten ter inwijding in de seksualiteit.

In overeenstemming daarmee, strijden wij tot aan het in het gelijk gesteld worden, ofwel zullen wij onze kinderen van deze cursussen terugtrekken, als een programma over seksualiteit zou worden ingevoerd.

Een afschrift van dit besluit is verzonden naar de Heer M. Raymond Garneau, de minister van Opvoeding, aan de Eerwaarde Heer Paul Tremblay, voorzitter van de katholieke Commissie van de hoogste Raad van de opvoeding, aan Zijne Eminentie Kardinaal Maurice Roy en aan Mevrouw Adélin Mathieu, voorzitter van de A.P.C.O.Q

Een afschrift van dit zelfde besluit is eveneens gezonden naar de algemeen directeuren van de Schoolcommissies van ons grondgebied.

In unanimiteit aangenomen.

Laval Labrie, voorzitter.
Mme B. Dionne, secretaris.

De ontreddering bij vele ouders klinkt smartelijk in de harten van al degenen die slechts één zorg hebben: die van het welzijn van de zielen voor de glorie van God en voor de door Christus gestichte Kerk, ten koste van het Bloed dat Hij voor al de ledematen van het Mystiek Lichaam heeft vergoten. Sinds enkele jaren is het dezelfde alarmkreet. Oprechte religieuzen en rechtschapen ouders zijn met reden ontsteld over de tendentieuze ideologie die overal is binnengedrongen, in het bijzonder op het gebied van de godsdienstige opvoeding, die de meest fijngevoelige stengel, het meest kwetsbare van de belofte en van de toekomst van de Kerk treft, namelijk onze kinderen die vanaf hun jeugd vergiftigd zijn door een seksuele opvoeding die de ware waarden vervalst.

Neutrale scholen

Keren we terug naar de dagen waarop men, onder het valse voorwendsel van vrijheid, gunstig voor hen die ons geloofsovertuiging niet deelden, de neutrale scholen toestond de godsdienstcursus te doen verwijderen.

Deze beslissing raakten de katholieken op het moment zelf waarop de aanval tegen de Kerk heftiger en venijniger werd; op het moment toen er nog talrijke bekwame leraren waren om een in bloei zijnde jeugd evenwichtig op te voeden.

Tegenover het gevaar dat ons bedreigde, was het toen nodig het vuur te verdubbelen om onze rechten en onze principes te behouden en zo dit goddelijk erfgoed te bewaren, dat het geluk van de volkeren en de vrede van de naties uitmaakt.

Waren wij gerechtvaardigd het Godsdienstonderwijs op te offeren; noodzakelijke basis, die het behoud en de vitaliteit van het geestelijke leven verzekert, omdat scholieren van een andere geloofsovertuiging daar niet aan konden deelnemen? Neen, evenmin als een moeder trouwens niet gerechtvaardigd zou zijn om geen maaltijden voor haar gezin klaar te maken, omdat een van haar kinderen geen voedsel meer tot zich kan nemen.

Schadelijke voeding

Na de godsdienstcursussen te hebben afgeschaft, haastte men zich een nieuwe catechese aan te bieden, die gericht is op de cultus van de persoonlijkheid, naar het op zoek gaan naar zichzelf, in “een lichaam dat opgewonden geraakt omdat er een hoop smerigheid door zijn hoofd speelt” (La force des rencontres , blz. 22).

Zeker, de kracht van de verleidingen houdt verblijf in de mens, maar deze mens is een wezen dat samengesteld is uit een lichaam en een ziel.

Welnu, de catechese is vooral gericht op het menselijke, zonder een gepaste verwijzing naar het leven van de ziel, die met een geschikte geestelijke voeding steeds sterker wordt om de tegenovergestelde krachten te bestrijden, die losbreken en de mens gelijkvormig aan het beest maken. Terwijl het leven van de ziel, goed opgevat en goed beleefd, vergoddelijkt, veredelt en de rust herstelt.

Dit onderricht bereidt het vergif van de dubbelzinnigheid en beperkt zich te vaak tot de menselijke omvang en baseert zich hiervoor zelfs op de woorden van de heilige Schrift, die moeten worden bestudeerd, uitgelegd en begrepen in de schoonheid van de geestelijke betekenis, dat wil zeggen in de relaties van de ziel, die geest en Leven met God is, en niet de uitdrukking van het lichaam, dat niets anders dan het menselijke, vegetatieve en gevoelsleven is.

Natuurlijk, de menselijke ontplooiing, als resultaat van de gedeelde liefde zonder zorg voor de wetten van God, kan even aanlokkelijk lijken, maar wordt snel bron van moeilijkheden, die het slachtoffer meesleept in allerlei soort hartstochten, die zijn vrijheid, zijn kracht, zijn kalmte en zijn vrede tenietdoen. Terwijl degene die zich de niet toegestane tijdelijke genoegens weet te ontzeggen, zijn wil sterker maakt en zo steeds vrijer, serener en vreedzamer wordt; hij beheerst zijn driften en hij verwijdert door de kracht van zijn ziel, die met God verbonden is, alle gevaren die ertoe zouden kunnen bijdragen zijn ware geluk te ontroven.

Het duidelijke bewijs dat deze cursussen heimelijk gevaarlijk zijn, is het verlies van het geloof bij onze jongeren en de verdorvenheid van de zeden. Zij nemen onbewust het fijnzinnige gif tot zich en hun ziel wordt zwakker, ziek en sterft te vaak aangaande het echte Leven.

Wat zou men van een moeder zeggen, die smakelijke culinaire schotels voorzet, waar zij een vergif in verstopt, dat haar kinderen zó misselijk zou maken, dat hun gezondheid er onder zou lijden en zelfs de dood zou veroorzaken? Zij zou snel zijn gedagvaard om rekenschap af te leggen van haar afkeurenswaardige daden.

Het opvoedingswerk

Welnu, het opvoedingswerk heeft een hoger doel, een grotere omvang dan enkel het aardse vooruitzicht: het heeft zijn weerslag op de geestelijke toekomst en op de eeuwigdurende bestemming van het kind.

Daarom dat de ouders die bewust zijn van hun verantwoordelijkheid betreffende de opvoeding in al zijn grootsheid, nu vele angsten doorstaan, want zij willen meewerken met het PLAN van God, volgens Zijn wetten, volgens Zijn liefdesprojecten jegens ieder van ons.

Maar de goddelijke Liefdesprojecten berusten niet op informatie van puur humanisme; hun reikwijdte en hun afmeting nodigen juist uit tot zelfoverstijging, tot het vergeten van zichzelf, tot allereerst de liefde tot God, dat ons boven iedere hoogmoed en alle rivaliteit plaatst.

“De ware kracht van de ontmoetingen”

Iedere ziel die op die manier naar Hem vooruitgaat, kent zo’n diepe liefde, dat zij wenst dat de Heer door ieder ander zo zou worden bemind. Hoe meer wij Hem beminnen, hoe meer wij ons verheugen over hen, die Hem beminnen.

Deze zo overstelpende vreugde wordt een bron van weldaden en van vruchtbaarheid, want de menselijke voortreffelijkheid wekt een zeer grote liefdevolle en zeer zuivere zorg jegens de naasten op. En het is op die manier dat de echte “Kracht van de ontmoetingen” naar boven komt, want de reacties van hen die ons omringen, de gebeurtenissen die zich voordoen, verschijnen ons in een perspectief van geestelijke liefde.

Wie zal ooit genoeg over de schoonheid van deze ontmoetingen kunnen zeggen, waar de zielen zodanig met elkaar verbonden zijn, dat ze de indruk hebben de hemel op aarde te ervaren? Hoe meer vorderingen zij maken in de liefde tot Christus, hoe kostbaarder en meer bevoorrecht hun het geschenk van het katholieke geloof lijkt.

Och, wat is het triest onze jeugd uitgeput te zien, nog voordat zij de bovenmatige waarheid heeft kunnen begrijpen. Hoe kan ons christelijk hart ongevoelig blijven tegenover een dergelijke ontreddering?

De oorsprong?…

Men zegt dat een afbeelding duizend woorden waard is. Is het nodig lang te lang uit te weiden over de oorsprong van de ideologie, die de boventoon voert in het onderrichten van de huidige catechese, als het communistisch symbool, DE HAMER EN DE SIKKEL, in alle afbeeldingen terug te vinden zijn? TOEVAL???

Gelukwensen

Gelukwensen voor u, christelijke ouders, die – ondanks de sterke tendens van ontheiliging die alles op dit moment vernietigt – de moed hebben om STAANDE te blijven, en om uw meest dierbare rechten op te eisen.

Uit naam van die zelfde VRIJHEID, die voor de scholieren met een andere geloofsovertuiging de boventoon voert, heeft u het recht uw kinderen te onttrekken AAN EEN VERDERFELIJKE INVLOED, om hen te beschermen en hen naar een meer verheven ideaal te leiden.

Marie-Paule

(Journal «Marie», volume 1, numéro 1)